تبليغاتX
NADIASUN
زندگی با خاطرات و...
photo by mbz دلتنگي تنهايي ناديا عشق دوردست

 

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را                  

                                                 تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را

شب همه شب انتظار صبح رویی می‌رود               

                                          کان صباحت نیست این صبح جهان افروز را

وه که گر من بازبینم چهر مهرافزای او                  

                                                       تا قیامت شکر گویم طالع پیروز را

گر من از سنگ ملامت روی برپیچم زنم                

                                                   جان سپر کردند مردان ناوک دلدوز را

کامجویان را ز ناکامی چشیدن چاره نیست          

                                                      بر زمستان صبر باید طالب نوروز را

عاقلان خوشه چین از سر لیلی غافلند             

                                         این کرامت نیست جز مجنون خرمن سوز را

عاشقان دین و دنیاباز را خاصیتیست             

                                                کان نباشد زاهدان مال و جاه اندوز را

دیگری را در کمند آور که ما خود بنده‌ایم     

                                       ریسمان در پای حاجت نیست دست آموز را

سعدیا دی رفت و فردا همچنان موجود نیست        

                                              در میان این و آن فرصت شمار امروز را

                                                              " سعدي "

 

+ نوشته شده در  88/06/13ساعت 21:59  توسط mbz  | 

photo by mbz دلتنگي رهايي آسمان ناديا

پای سرو بوستانی در گل است

                                           سرو ما را پای معنی در دل است

 هر چشمش بر چنان روي اوفتاد

                                       طالعش ميمون و فالش مقبل است

 نیکخواهانم نصیحت می​کنند

                                          خشت بر دریا زدن بی​حاصل است

 ای برادر ما به گرداب اندریم

                                  وان که شنعت می​زند بر ساحل است

 شوق را بر صبر قوت غالب است

                                        عقل را با عشق دعوی باطل است

 نسبت عاشق به غفلت می​کنند

                                       وان که معشوقی ندارد غافل است

 دیده باشی تشنه مستعجل به آب؟

                                   جان به جانان همچنان مستعجل است

 بذل جاه و مال و ترک نام و ننگ

                                           در طریق عشق اول منزل است

 گر بمیرد طالبی دربند دوست

                                      سهل باشد زندگانی مشکل است

 عاشقی می​گفت و خوش خوش می​گریست

                                        جان بیاساید که جانان قاتل است

 سعدیا نزدیک رای عاشقان

                                      خلق مجنونند و مجنون عاقل است

                                                          " سعدی"

 

+ نوشته شده در  88/06/10ساعت 14:30  توسط mbz  |