هنوز هم برایم سوال هست.

چرا با داشتن همه  منابع ،امکانات و راه کار ها و الگوهای مختلف موفقیت و پیشرفت بعضی از ما به موفقیت نمی رسیم.

چرا کشوری مثل ایران با این همه مواهب طبیعی و استعداد هنوز در زمره کشورهای عقب افتاده هست ( در حال توسعه هم نیستیم )

بعد از روسیه دومین ذخایر گاز دنیا ( اگر همینطور گاز مصرف کنیم تا 600 سال دیگر گاز داریم)

دومین ذخایر نفت دنیا

داشتن معادن مختلف با ذخایر زیاد( اکثر مواد جدول مندلیف )

داشتن مرز دریای زیاد ( منابع دریایی )

واقع شدن در منطقه استراتژیک

جزو 10 کشور اکوتوریسم دنیا.

نیروی انسانی مجرب و با استعداد.

و.................................

با اجرای 50 سال برنامه های مختلف توسعه ( قبل و بعد از انقلاب)

هنوز هیچ کدام از شاخص های توسعه اقتصادی را کامل نکرده و یا به حد مطلوب نرسانده ایم.

در گذشته کشورهای اروپایی و ژاپن و آمریکا الگوی توسعه ما بود.در چند سال گذشته از الگوهای کره و تایوان و ( چهار ببر آسیا ) رسیدیم به مقایسه خودمان با کشورهای منطقه مثل امارات و ترکیه .و حالا خودمان می خواهیم الگو باشیم.چون آنها را هم قبول نداریم.

آیا منابع نداشتیم. آیا الگوی توسعه نداشتیم.

چرا هنوز با این همه تزریق پول حاصل از نفت طی 100 سال گذشته هنوز درآمد سرانه ما زیر 2000 دلار هست؟!

هنوز در زمستان مشکل تامین انرژی گرمایی مردم را داریم. هنوز وضع بهداشت عمومی .رفاه عمومی و ... به حد مطلوب نرسیده.

البته جواب این سوالات هزاران دلیل اقتصادی و اجتماعی دارد که خوب بحث آن در این جا نه امکان پذیر هست نه من کارشناس همه این موارد هستم .

ولی چند چیز به نظرم می رسد که همه ما به آن واقف هستیم ولی از کنار آن به سادگی می گذریم.

همه این سوالات برای هر فرد هم می تواند مطرح باشد.

چرا یک فرد به آرزوهایش نمی رسد؟ چرا به اهداف از پیش تعین شده خود ( بعضی ها اصلا هدفی ندارند) نمی رسند.

آیا ما افراد موفق اطراف خود را نمی بینیم. آیا دسترسی به کتابهای مختلف موفقیت ( هزاران کتاب و روش در سراسر دنیا منتشر شده ) نداریم؟!

همه این امکانات هست و وجود دارد. تنها توجه نکردن به چهار کلمه هست که به اهداف خود نمی رسیم  مخصوصا کلمه چهارم.

خواستن////////////////////

باور ( اعتقاد و ایمان )///////////////

عمل////////////////////////////////

پشتکار ///////////////////////////

////////////////////